شمارهٔ ۴۴۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بررسی حالتی روحانی و عاشقانه می‌پردازد. او به تاسی از موسی، از خود رها می‌شود و در حالت محبت و عشق، کنترل هستی را از دست می‌دهد. این رهایی او را به جایی می‌برد که در وادی عشق، چون شجر طیبه فریاد "انا الله" سر می‌دهد، که نشان‌دهنده وحدت وجود و عشق عمیق اوست.