شمارهٔ ۴۵۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی من مست کی شوم همدم عقل
مجنون صفت آواره ام از عالم عقل
هر چند که عشقست سراسر همه زخم
زخمی که زند عشق به از مرهم عقل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به دلبستگی خود به عشق و جنون اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر عقل همراهم باشد، باز هم خواهان مستی ناشی از عشق است. او می‌گوید که با وجود دردها و زخم‌هایی که عشق به او وارد می‌کند، این زخم‌ها ارزشمندتر از درمان‌های عقلانی هستند. در واقع، او عشق را بر عقل ترجیح می‌دهد، حتی اگر به جنون بیانجامد.