شمارهٔ ۴۶۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حسرت و دردهایی که به خاطر گناهان و ضعف‌های خود دارد صحبت می‌کند. او از خمار بودن و شرمندگی در برابر خدا و مردم می‌گوید و از خود می‌پرسد که تا کی باید به این حال ادامه دهد و از این وضعیت رنج ببرد. احساس ناامیدی و نیاز به تغییر در او موج می‌زند.