شمارهٔ ۴۶۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم تحمل درد و رنج در زندگی اشاره دارد. شاعر از تکرار زمان‌ها و روزها شکایت می‌کند و می‌پرسد تا کی باید به همین منوال ادامه دهیم. او از خوردن خون دل و رنجی که می‌برد، ناله می‌کند و سوال می‌کند که حتی اگر آب حیات هم باشد، تا چه زمانی باید به این وضعیت ادامه داد. به طور کلی، شعر به نوعی ناامیدی و خستگی از تکرار زندگی می‌پردازد.