شمارهٔ ۴۷۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضاد بین شادی و اندوه اشاره می‌کند. او خود را به بلبل تلخی تشبیه می‌کند که عیشش شیرین نیست و به یاد دردهای گذشته‌اش می‌افتد. از عشق و زیبایی می‌خواهد تا از سرخی گل‌ها بر چهره‌اش بپاشد و احساس خوشحالی را به او برگرداند. Overall, شاعر خواستار رفع غم و بازگشت به لذت‌های زندگی است.