نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷۷ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ایسرو روان که خوشتری از جانم

در تاب مشو اگر گلت میخوانم

گل گویم و یاد رویت آرم ورنه

من قدر تو و قیمت گل میدانم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق خود به معشوقه‌اش سخن می‌گوید و می‌گوید که زیبایی او برایش از جان عزیزتر است. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که در زحمت و ناراحتی نرود و در عوض می‌گوید که او همیشه یاد چهره‌اش را در دل دارد. همچنین، شاعر می‌فهمد که ارزش معشوقش را بیشتر از هر گلی می‌داند.