شمارهٔ ۵۵۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برقع ماه زلف همچون شب تو
جان بر رخ آب خضر از غبغب تو
از رشک قد تو سرو و بر خاک نشست
در آب و عرق فتاد قند از لب تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند و او را با طبیعت و زیبایی‌های آن مقایسه می‌کند. برقع او به مانند شب و زلفش به سان ماه توصیف شده است. جمال محبوب باعث می‌شود که سایر زیبایی‌ها، مانند سرو، از حسادت به زمین بیفتند و زیبایی لب او به قدری است که مانند قند در آب و عرق می‌افتد. در کل، شاعر به شدت مجذوب زیبایی و جذابیت معشوقش است.