نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

اهلی چو سگ تو شد مشو غافل ازو

هر چند که گردی بودت در دل ازو

تو گلبن خوبیی و او خار رهت

چون دست بدامن تو زد بگسل ازو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمثیل دو موجود اشاره دارد: گلبن خوب که نماد انسان و خوبی است و خار که نماد مشکلات و مزاحمت‌ها. شاعر به ما هشدار می‌دهد که نباید از وجود این خار غافل شویم، حتی اگر گلابی به دل نزدیم. او می‌گوید که اگر خار به گلبن نزدیک شود، باید از او جدا شد و به دنبال خوبی‌ها رفت. به عبارت دیگر، باید مراقب دشمنان و موانع در مسیر خود باشیم و از آنها فاصله بگیریم.