شمارهٔ ۵۶۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شاعر به تصویر کشیدن دنیای شب و روز است و اشاره به گذر زمان و تغییرات آن دارد. روز و شب به مثابه دو حالت متضاد به تصویر کشیده می‌شوند که یک روز سپید و شب سیاه را نشان می‌دهد. در انتها، از ما می‌خواهد که برخیزیم و آماده حرکت به جلو باشیم، زیرا چشم‌های همراهان به راهی که در پیش داریم، دوخته شده است.