نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یارب تو خداوندی و ما بنده همه

رحمی، که ز کرده ایم شرمنده همه

ما را تو مراد اگر نبخشی که دهد

بخشنده تویی و جز تو خواهند همه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به خداوند دعا می‌کند و به بندگی خود اعتراف می‌کند. او از رحمت خداوند سخن می‌گوید و از اینکه ممکن است به خاطر خطاهایش شرمنده باشد، نگران است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که اگر خداوند او را نبخشد، هیچ کس دیگری جز خداوند قادر به بخشش نیست.