شمارهٔ ۵۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
واقف ز شب سیاه این سوخته کیست
جز شمع سحر که دوش تا روز گریست
هر کس که شبی در آتش هجر تو زیست
دانست که سوز آتش دوزخ چیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به درد و اندوه ناشی از جدایی اشاره دارد. شاعر به وضوح بیان می‌کند که تنها شمع صبحگاهی می‌تواند از شب تاریک و سوخته خبر دهد و هر کسی که در آتش جدایی معشوق زندگی کرده، می‌داند که چه عذابی مانند آتش دوزخ دارد. در واقع، این شعر به تجربه عمیق غم و رنج ناشی از فراق عشق می‌پردازد.