شمارهٔ ۵۸۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ایخاک چرا چو آتش از جا شدهای
گویا که نه از آدم و حوا شدهای
زادی ز پدر به وضع حمل از مادر
بنگر که خود از چه وضع پیدا شدهای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مسألهی هویت انسان و ریشههای او میپردازد. شاعر از خاک میپرسد که چرا مشابه آتش شده و این را به نحوهی به وجود آمدن انسانها نسبت میدهد. او به زایمان انسان از پدر و مادر اشاره میکند و میخواهد بفهمد که این موجود چگونه به این شکل خاص و وضعیت کنونی خود درآمده است. به طور کلی، شعر تأملی بر وجود و ماهیت انسان دارد.