شمارهٔ ۶۳ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمریست که میرود دل اندر ره دوست
ذره نبرد راه به منزلگه دوست
اهلی بدل مست تو گر نیست امید
نومید مباشی از دل آگه دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و longing (دلتنگی) به دوست است. شاعر می‌گوید سال‌هاست که دلش در مسیر دوست حرکت می‌کند، اما هنوز به مقصد نرسیده است. همچنین به دوست اشاره می‌کند که اگر امیدی به ملاقات او ندارید، ناامید نباشید و به دل خود گوش دهید.