شمارهٔ ۶۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سامان دل از بی سر و سامانی ماست
آبادی ملک جان ز ویرانی ماست
گر شد دل جمع ما پریشان چه غمست
جمعیت ما هم از پریشانی ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به احساس درد و بی‌نظمی دل اشاره دارد. بیان می‌کند که سامان و آرامش دل از ناآرامی‌های ما ناشی می‌شود و زندگی و خوشبختی ما بستگی به وضعیت روحی ما دارد. حتی اگر دلجمعی ما به هم ریخته باشد، این هم خود نوعی جمعیت و همبستگی از ناپایداری‌هاست.