شمارهٔ ۶۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برهمن آن عارض چون لاله پرست
رخسار بتان چارده ساله پرست
گر چشم خدای بین نباشد باری
خورشید پرست به که گوساله پرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیتی که در چهره دختران جوان مشابه لالهها وجود دارد، اشاره میکند. او بیان میکند که اگر چشمان خداوند دیدهبان نباشد، عبادت خورشید و زیباییهای فانی به مراتب بهتر از پرستش گوساله است. به طور کلی، شعر به نقد توجه به چیزهای سطحی و زودگذر در مقابل ارزشهای واقعی و ناپایدار میپردازد.