شمارهٔ ۲ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
زهی فرماندهِ مطلق جهان را
مشرف کرده نامت هر زبان را
فلک بر تخت شاهی نانشانده
چو تو یک خسروِ خسرو نشان را
اثرهای بزرگت شاد کرده
روان طغرل الب ارسلان را
چو سایه بست بر فتراک چترت
سپهرِ پیر اقبال جوان را
به دست پایدار دولت تو
گرفته دامن آخر زمان را
به ایّام تو امید بزرگ است
مبارک دودهٔ سلجوقیان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش فرمانروایی عظیم و بی‌بدیل می‌پردازد که نام او بر زبان‌ها جاری است. شاعر به توانایی‌های او اشاره می‌کند که مانند تاجی بر سر زمین نشسته و تأثیرات بزرگ او موجب شادی و خوشبختی دیگران شده است. همچنین به پیروزی‌ها و اقبال جوانی که به واسطه قدرت او حاصل شده، اشاره دارد و بر امید و خوشبینی نسبت به آینده نیز تأکید می‌کند، به ویژه در مورد دودمان سلجوقیان.