شمارهٔ ۱۵ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی ناتوانی و احساس کمبود در حضور محبوب است. شاعر می‌گوید که در مجلس معشوق، صحبت کردن از احوال خود بی‌فایده است. محبوبش زیبایی‌هایی دارد که مانند گل و مشک است و همه در خواب او حیران مانده‌اند، در حالی که خود او مست و بی‌خیال است و ما از شراب و لذت بی‌بهره‌ایم. در واقع، شاعر به حسرت و عطشی که در زندگی احساس می‌کند اشاره دارد.