شمارهٔ ۴۷ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از مشغله‌های روزمره و احساسات ناشی از عشق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که به هیچ‌وجه نمی‌تواند از عشق معشوقش دور شود، حتی اگر درگیر غم‌ها و چالش‌های دیگری باشد. عشق او چنان عمیق است که هر غم و دردی را به جان می‌خرد و به دنبال عشق جدیدی نیست، زیرا همواره با غم‌های عشق دست و پنجه نرم می‌کند.