شمارهٔ ۵۱ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مجالس و محافل زیبا اشاره می‌کند که در آن‌ها با لطافت و زیبایی خلق، گوش و دل را شاد می‌کند. او به اهمیت مدح و ستایش اشاره دارد و می‌گوید که عقل او به دنبال کلام شایسته است. شاعر از وضعیت خود در دروازه‌ای نام می‌برد و می‌پرسد که چه فرمانی دارد. او می‌گوید که نمی‌توان به سادگی سخن گفت و مانند دریا باید پرهیجان و پرشور بود. در نهایت، اشاره می‌کند که اگر به خدمت برسد، باید با کم‌گویی و آرامش رفتار کند.