شمارهٔ ۴ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد شب‌هایی می‌افتد که سر بر بالش محبوب گذاشته و از آن زمان به بعد هر شب بر افلاک ناله‌اش می‌رسد. او به محبوبش می‌گوید که ای کسی که به راحتی یک شب به وصالش رسیده، برگرد و اگر این دورانی که در جدایی سپری شده، به پایان رسیده باشد، ما هم حاضر به آشتی هستیم.