شمارهٔ ۷ عمعق بخاری
عمعق بخاری / مقطعات و اشعار پراکنده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
من شیفته و فتنه آن سنبل و آن گل
زلفین تو قیریست بر انگیخته از عاج
رخسار تو شیریست برآمیخته با مل
زلفین تو زاغیست برآویخته هموار
دو ماه به منقار و دو خورشید به چنگل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی های معشوق می‌پردازد. شاعر معشوق را به زیبایی گل و سنبل تشبیه کرده و از جذابیت زلف‌هایش که مانند رنگ قیر هستند و چهره‌اش که همچون شیر سفید است، سخن می‌گوید. او همچنین زلف‌های معشوق را مانند زاغ و چهره‌اش را مانند ماه و خورشید توصیف می‌کند. در کل، شاعر به شدت مجذوب زیبایی‌های معشوق خود شده است.