شمارهٔ ۹ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای وزیری که همت تو همی
عدم سائلان وجود کند
شرم دارد زمانه با چو تویی
که ز حاتم حدیث جود کند
گر سر از خاک برکند حاتم
خاک پای تو را سجود کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از وزیر بزرگی یاد می‌کند که همت و عظمت او باعث شده که عدم نیز بر وجودش حسرت بخورد. زمانه به خاطر وجود چنین فردی شرمنده است و او را با حاتم، شخصیت معروف به نیکوکاری، مقایسه می‌کند. شاعر می‌گوید اگر حاتم از خاک برخواست، خاک پای وزیر را نیز خواهد ستود. در واقع، این اشعار به تجلیل از شخصیت و بزرگی وزیر اشاره دارد.