شمارهٔ ۷ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نه بس بود که در غزل یار و در مدیح
طبعی بود لطیف و زبانی بود فصیح
معشوق سازگار بباید گه غزل
ممدوح مال بخش بباید گه مدیح
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برای سرودن غزل، وجود یار و معشوق ضروری است و همچنین برای مدح، وجود کسی که شایسته ستایش باشد لازم است. شاعر اشاره می‌کند که باید طبعی لطیف و زبانی فصیح داشته باشد تا بتواند این شعرها را بسراید.