شمارهٔ ۸ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
زان خط تو که همی بردمد از عارض تو
کس نگوید که جمال تو دگر خواهد شد
عارض نازک تو بر صفت گل تازه است
زینت تازه گلت سُنبلِ تَر خواهد شد
گر دلم بر رخ تو شیفته و فتنه شدست
بر خطت فتنه‌تر و شیفته‌تر خواهد شد
ای پسر گر خط مشکینت چنین خواهد بود
نه بر آنم که مرا با تو به سر خواهد شد
به سر کار تو هر چند که در می‌نگرم
دل و دینم به سر و کار تو در خواهد شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر از خط و عارض معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که جمال او هرگز تغییر نخواهد کرد. او به نازکی عارض معشوق و تازگی آن اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به شدت به زیبایی‌های او شیفته شده است. شاعر به معشوق پیام می‌دهد که این جذابیت و فتنه همچنان ادامه خواهد داشت و او هر چه بیشتر به زیبایی او می‌نگرد، بیشتر مجذوبش می‌شود. به طور کلی، شعر بر احساس دل‌باختگی و تأثیر عمیق زیبایی معشوق بر دل شاعر متمرکز است.