شمارهٔ ۱۱۳ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون چشم تو بر دلم شود تیر انداز
زلف تو شود پیش دلم جوشن ساز
کوته نکنم دو دست از آن زلف دراز
کاو تیر به جوشن از دلم دارد باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تأثیر چشم و زلف معشوق بر دلش سخن می‌گوید. وقتی چشم معشوق بر دل او می‌افتد، همچون تیر بر دلش فرود می‌آید و زلف او مانند زره‌ای محافظ، دلش را در برابر تیرها حفظ می‌کند. او تأکید می‌کند که هرگز از زلف دراز معشوق دست نمی‌کشد، زیرا آن زلف تیرهایی را که به دلش وارد می‌شود، از آنجا دور می‌کند.