شمارهٔ ۱۱۸ امیر معزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به نکوهش ناآگاهی ملک از سعادت و خوشبختی‌اش می‌پردازد. او اشاره می‌کند که این ملک وزیر خدمتگزار خود را نمی‌شناسد و به همین دلیل مشکلاتی را برای کشورش به وجود آورده است. در نهایت، تاجی که باید مایه‌ی خوشبختی باشد، به بلایی برای خود ملک تبدیل شده است.