شمارهٔ ۱۱۴ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از جور قد بلند و موی پستش
وز کافری نرگس ِ بی میْ مستش
گریان به کلیسیا شوم بنشینم
ناقوس به یک دست و به دستی دستش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره یک فرد با قد بلند و موی کمپشت است که به زیبایی و ویژگیهای محبوبش اشاره دارد. او به شراب نوشی و حالت مستی نرگس (نماد عشق) اشاره کرده و ابراز میکند که در کلیسا نشسته و با یک دست ناقوس و با دست دیگر معشوقش را نگه داشته است. این تصویر نمادین نشان دهنده تضاد میان عشق و مذهب است.