نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۴ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از جور قد بلند و موی پستش

وز کافری نرگس ِ بی می‌ْ مستش

گریان به کلیسیا شوم بنشینم

ناقوس به یک دست و به دستی دستش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره یک فرد با قد بلند و موی کم‌پشت است که به زیبایی و ویژگی‌های محبوبش اشاره دارد. او به شراب نوشی و حالت مستی نرگس (نماد عشق) اشاره کرده و ابراز می‌کند که در کلیسا نشسته و با یک دست ناقوس و با دست دیگر معشوقش را نگه داشته است. این تصویر نمادین نشان دهنده تضاد میان عشق و مذهب است.