نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۰ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا دید زمانه در دلم غایت عشق

در پیش دلم همی کشد رایت عشق

گر وحی زآسمان گسسته نشدی

درشان دل من آمدی آیت عشق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و عشق الهی است. شاعر می‌گوید که زمانی که عشق در دلش شکوفا شده، نشان عشق به او داده شده است. او از وحی آسمانی سخن می‌گوید و اعتقاد دارد که این تجربهٔ عشق در دل او به عنوان نشانه‌ای از عشق الهی و معنوی است. به طور کلی، شعر شامل ابراز عشق و پیوند میان عشق زمینی و الهی است.