شمارهٔ ۱۱۶ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق تو بی‌روان نَوان بودم دوش
آشفته دل و رمیده جان بودم دوش
مرغی که به تیغ نیم بسمل‌گردد
دور از بر تو راست چنان بودم دوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساسات عاشقانه و دردی که در دلش دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید که شب گذشته بدون آرامش و در سردرگمی بوده است. همچنین، او خود را به پرنده‌ای تشبیه می‌کند که در حالتی آسیب‌دیده و دور از محبوبش قرار دارد. این احساسات نشان‌دهنده عمق عشق و اضطراب او است.