شمارهٔ ۳۸ امیر معزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دوست خود می‌گوید که روزگار به نفع دوستی و ارتباط آنهاست و حسودانی هستند که به این رابطه حسادت می‌کنند. همچنین از او می‌خواهد که با نوشیدن باده‌ای که اندوه را از بین می‌برد، به جمع آنها بپیوندد؛ زیرا کار و زندگی آنها به یکدیگر وابسته است.