قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ انوری
انوری ابیوردی / قصاید / وزن: مفعول مفاعیل فاعلاتن
ای کرده ز تیغت فلک تحاشی
فتحت ز حشم نصرت از حواشی
پیروزی و شاهی ترا مسلم
بر جملهٔ آفاق بی‌تحاشی
در بندگی تو سپهر و ارکان
یکسان شده از روی خواجه تاشی
هندوی تو یعنی که جرم کیوان
بهرام فلک را وثاق باشی
پیشانی شیر فلک خراشد
روباه درت آسمان خراشی
از سایهٔ رایت زمانه پوشی
وز دامن همت ستاره پاشی
گر هندسهٔ مدح تو نبودی
قادر که شدی بر سخن تراشی
ای روز جهان از تو عید دولت
آن روز مبادا که تو نباشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وصف قدرت و پیروزی یک شخصیت بزرگ می‌پردازد. او به تیغ و دلاوری او اشاره می‌کند که موجب شده تا آسمان و زمین از او فرار کنند و پیروزی‌اش بر تمام عالم مشخص باشد. شاعر به یکسانی سپهر و ارکان در بندگی او اشاره دارد و این شخصیت را به عنوان ماموریتی مهم و محوری در جهان توصیف می‌کند. همچنین به رابطه میان او و ستارگان و تأثیرش بر دیگران پرداخته و روزی را جشن می‌گیرد که این شخص در جهان وجود دارد، و از نبودش نگران است.