نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در تهنیت نوروز و مدح عمادالدین پیروزشاه انوری

انوری ابیوردی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

خسروا روزت همه نوروز باد

وز طرب شبهای عمرت روز باد

افسر پیروز شاهی بر سرت

آفتاب آسمان‌افروز باد

چون قضای گنبد فیروزگون

همتت بر کارها پیروز باد

پیش قدرت پشت و روی آفتاب

همچو اشکال هلالی کوز باد

شیر گردون پیش شیر رایتت

سخره چون آهوی دست‌آموز باد

بیلکی کز شست میمونت رود

چون اجل جوشن گسل دلدوز باد

آتشی کز نعل یک رانت جهد

چون شهاب چرخ شیطان‌سوز باد

یوزبانان ترا وقت شکار

جام شاهان کاسهای یوز باد

خصم را در گنبد گردان قرار

همچو بر گنبد قرار گوز باد

تا شب و روز جهان آینده‌اند

روزگارت روز و شب نوروز باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با آرزوی شادی و روشنی برای خسروا (شاه) آغاز می‌شود و به جشن نوروز اشاره دارد. شاعر از پیروزی و موفقیت در زندگی او سخن می‌گوید و او را به داشتن افتخارات و قدرت تشویق می‌کند. در ادامه، توصیف‌هایی از زیبایی‌ها و قدرت‌های طبیعی به کار می‌رود که نماد سال‌های نیک و خوشبختی هستند. شاعر همچنین دشمنان را ناتوان و زیر چنگال قدرت شاه می‌کند و به او امید می‌دهد که ایام آینده‌اش پر از روزهای شاد و نوروز باشد. در نهایت، پیروزی و خوشی شب و روز پیش روی خسروا را آرزو می‌کند.