غزل شمارهٔ ۱۸۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و غم ناشی از عشق صحبت می‌کند. او از سوختن خود به خاطر عشق می‌گوید و اینکه در این راه تمام علم و دانایی‌اش را فراموش کرده است. او که به خاطر زیبایی معشوقش جانش را فدای یک نگاه او کرده، از شادی و زیبایی‌های عشق سخن می‌گوید و به نوعی در دلش آتش می‌سوزد. در نهایت، با احساسات و تجارب تلخی که از عشق دارد، به حالتی از نوآوری در زندگی‌اش می‌رسد.