غزل شمارهٔ ۲۰ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
گلبن عشق تو بی‌خار آمدست
هر گلی را صد خریدار آمدست
عالمی را از جفای عشق تو
پای و پیشانی به دیوار آمدست
حسن را تا کرده‌ای بازار تیز
فتنه از خانه به بازار آمدست
باز کاری درگرفتستی مگر
نو گرفتی تازه در کار آمدست
تا ترا جان جهان خواند انوری
در جهان شوری پدیدار آمدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و قدرت عشق معشوق اشاره می‌کند. گل‌های عشق او بدون خار و کامل هستند و هر کسی برای آن‌ها دوست و خریدار دارد. جفای عشق او باعث شده که انسان‌ها به زحمت بیفتند. حسن معشوق به حدی چشم‌گیر شده که توجه‌ها را به خود جلب کرده و فتنه‌ای در جامعه به وجود آورده است. شاعر همچنین از تغییرات تازه‌ای در کارها و امور زندگی سخن می‌گوید. در نهایت، او عشق معشوق را به عنوان جان و روح دنیا توصیف می‌کند که شور و هیجان خاصی را در جهان ایجاد کرده است.