غزل شمارهٔ ۲۰۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و رنجی که به خاطر عشقش به معشوق تجربه می‌کند، صحبت می‌کند. او می‌گوید که با وجود همه جفاها و بی‌وفایی‌های دلدار، نمی‌تواند او را رنج دهد. به خاطر عشقش، بار غم و محنت او را به دوش می‌کشد و در یاد وصالش غرق است. شاعر به دردی که از دوری معشوق می‌کشد، اشاره می‌کند و از التماس‌هایی که برای دیدن او کرده، سخن می‌گوید. همچنین او به این نکته اشاره دارد که حتی اگر در زندگی‌اش به نعمت و خوشبختی برسد، عشق و محبت به معشوق برایش از ارزش بیشتری برخوردار است.