غزل شمارهٔ ۲۶۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، غم و درد عشق بیان شده است. شاعر از حال ناخوشایند خود می‌گوید و آن را ناشی از ستم‌های عشق می‌داند. او به معشوقه‌اش انتقاد می‌کند که با رفتارهایش زندگی او را در شب و روز تیره و تار کرده است. شاعر از او می‌خواهد که از ظلم و بی‌توجهی خود کم کند و بر درد دل او رحم کند، چرا که این بازی‌ها و رفتارها سال‌هاست که ادامه دارد و به او آسیب زده است. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که این ستم‌هایی که بر خود می‌کند، نتیجه رفتارهای معشوقش است.