غزل شمارهٔ ۲۷۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند که با یک بار دلش را از او برگرفته و به سرنوشت دیگری رو آورده است. او از معشوقش درخواست کرده که با او آشتی کند، اما معشوق به جای این کار، در جنگ و خشم خود را غرق کرده و دوستی را که یکبار داشتند، رها کرده است. شاعر احساس می‌کند که در دلش غم و درد ایجاد شده و معشوق به سمت شخص یا چیزی دیگر رفته است. اشاره‌هایی به شیرینی و تلخی عشق نیز در این شعر دیده می‌شود.