غزل شمارهٔ ۲۸۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که با محبت و درک خود رنج‌هایش را درک کند و قدردانی می‌کند که او به عشقش پاسخ مثبت داده است. شاعر همچنین به اشتباهات خود در بیان عشق اشاره می‌کند و اعتراف می‌کند که نمی‌تواند بیشتر از این درد را تحمل کند. در پایان، او آماده است تا به وصل معشوقش قبول کند، چون معشوق با عشق و فهم خود عیب‌های او را خریده است.