غزل شمارهٔ ۲۹۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که درباره دلایل سازگاری و انصاف صحبت می‌کند. شاعر از فردی می‌خواهد که بجای بهانه‌گیری و جستجوی کرانه‌ها، به قلب و صداقت بیاید. او می‌گوید که دروغ و نادرستی زیبنده نیست و کسی که انصاف را جستجو می‌کند نباید دلی را بشکند. شاعر از درد دل خود می‌گوید و این را بی‌فایده می‌داند که به دنبال خواسته‌ای بی‌اساس باشد. او اعلام می‌کند که بهتر است از این دردسرها دوری کند و به محبت و دوستی واقعی بپردازد.