غزل شمارهٔ ۲۹۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دلشکستگی صحبت می‌کند و از یاری خواهان است تا به او کمک کند، زیرا معشوقش او را رنجانده است. او دلش را به عشق دوستان سپرده، اما ناگهان دل به معشوق سپرده و حالا در انتظار پاسخی از اوست. شاعر به بخیل بودن معشوق اشاره می‌کند که هرگز عشق و محبت خود را نمی‌دهد و احساس می‌کند که حتی دشمنش نیز یک روز محبت خواهد کرد، اما او هیچ اشاره‌ای به محبت از طرف معشوقش نمی‌بیند. در نهایت، شاعر تنها راهکار خود را صبر و بردباری می‌داند.