غزل شمارهٔ ۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از خجالت‌زدگی خود در برابر زیبایی او سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در جهان شلوغ و پر از فتنه، معشوقش همچون ماهی درخشان است. شاعر از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و او را به خاطر ناز و زیبایی‌اش رها نکند. همچنین، او از درد و رنجی که در عشق تحمل می‌کند صحبت می‌کند و به یاد خدمتگزاران و کسانی که در عشق به او وفادار بودند، اشاره می‌کند. او همچنان به یاد معشوق بوده و درد فراق را با عشقش درهم آمیخته است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند او را از معشوقش جدا کند.