غزل شمارهٔ ۴۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاطفی و عاشقانه پرداخته و به دل می‌گوید که عشق کار او نیست و باید بار خود را به دوش بکشد؛ زیرا عشق، در نهایت، چیزی فراتر از اختیار اوست. همچنین اشاره می‌کند که رازهای دل او به طور ناخواسته فاش می‌شود و در عشق، هیچ چیز پنهان نیست. با آمدن بهار و شکوفایی جهان، از دل می‌پرسد که اگر عشقش به حقیقی بودن بهار نیست، چه ارزشی دارد.