شمارهٔ ۱۴۲ - در تهنیت دارو خوردن مجدالدین انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مجد دین ای جهان جود و کرم
دست جود تو ابر و باران باد
ساحت عالم از طراوت تو
چون رخ باغ در بهاران باد
نظر چشم و بوسه‌های لبت
به لب و چشم گلعذاران باد
شربت خوشگوار امروزت
چون همه عمر خوش‌گواران باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش مجد دین و صفات نیک او پرداخته و او را به عنوان منبع جود و کرم معرفی می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که دست بخشش او مانند ابر و باران برکت می‌آورد و فضای عالم به طراوت او شبیه به باغ در بهار است. همچنین به زیبایی چشم و بوسه‌های او اشاره می‌کند و شربت خوشگوارش را به معنای لذت و خوشی در زندگی تشبیه می‌کند. در نهایت، شعر به آرزوی ادامه این خوشی‌ها می‌پردازد.