شمارهٔ ۱۴۳ - ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدین انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای زمان فرع زندگانی تو
زندگانیت جاودانی باد
وی جهان شادمان به صحبت تو
همه عمرت به شادمانی باد
امر و نهی تو بر زمین و زمان
چون قضاهای آسمانی باد
بر در و بام حضرت عالیت
که بهشتش بنای ثانی باد
روز و شب خدمت قضا و قدر
پرده‌داری و پاسبانی باد
با فلک مرکب دوام ترا
هم رکابی و هم عنانی باد
خضر و اسکندری به دانش و داد
شربتت آب زندگانی باد
تو توانا و ناتوانی را
با مزاج تو ناتوانی باد
تا به پایان رسد زمانهٔ پیر
جاه و بخت ترا جوانی باد
هست فرمانت بر زمانه روان
دایمش همچنین روانی باد
ملک و اقبال و دولت و شرفت
این جهانی و آن جهانی باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تِم دعا و آرزوی طول عمر و شادابی برای زمان و جهان اشاره دارد. شاعر خواهان شادی و جاودانگی برای زمان و زندگی است و آرزو می‌کند که امر و نهی زمان همچون قضا و قدر آسمانی باشد. او همچنین دعا می‌کند که دارایی‌ها و خوشبختی‌ها، چه در این دنیا و چه در دنیای دیگر، برای صاحب این زمان باقی بماند و به حالت جوانی و سرزندگی ادامه یابد. شاعر به ارتباط زمان با فلک و سایر مفاهیم الهی اشاره می‌کند و دعا می‌کند که هر آنچه خوب است، در زندگی او پایدار بماند.