شمارهٔ ۱۷ - در مدح ملک‌الوزرا بدرالدین طوطی بک‌بن مسعودبن علی انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
طوطی ای آنکه ز انصاف تو هر نیم‌شبی
بلبل شکر به عیوق کشد زمزمه را
ای شبان رمه آنکه تویی سایهٔ او
نیک تیمار خور ای نیک‌شبان این رمه را
گرگ را دمدمهٔ فتنه همی گوید خیز
به غنیمت شمر این تیره‌شب و این دمه را
تن در آن خدعه مده زانکه یکی زن رمه نیست
کش توان کآبش فدا ساختن این دمدمه را
همه با داغ خدایند چه خرد و چه بزرگ
نیک هشدار که تا حشر ضمانی همه را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن به موضوعاتی چون انصاف و مراقبت از دیگران اشاره می‌کند. او به طوطی و بلبل اشاره می‌کند که در شب، به زیبایی صحبت می‌کنند و از شبان رمه می‌خواهد که مراقب این رمه باشد. همچنین به موضوع فتنه و خطراتی که در کمین است اشاره می‌کند و به شبان هشدار می‌دهد که نباید در دام خدعه‌ها بیفتند. در نهایت، اشاره می‌کند که همه انسان‌ها (چه کوچک و چه بزرگ) تحت نظر خداوند هستند و از عواقب اعمال خود آگاه باشند تا روز قیامت.