شمارهٔ ۲۱۷ - درخواست روشنایی کند انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به بیان حال و روز شاعر در دوری از معشوق می‌پردازد. شاعر از شب‌های تار و بی‌نوا و غم هجران می‌گوید و آرزو دارد که با روشنی شمع‌ها و ارسال بخشی از اعتقادات، آنگاه شب‌ها و حجره‌اش روشن شود. او همچنین به تنگناهای اقتصادی و مشکلاتی که دوستی ممکن است برایش ایجاد کند، اشاره می‌کند. در نهایت، خواهان آن است که اگر این خواسته‌ها برآورده نشود، بهتر است دیگران به فکر او باشند.