شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا طلب شراب کند انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش بزرگی و رحمت خداوند می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که وقتی امید به لطف الهی پیدا شود، دل‌های شکسته به آرامش می‌رسند. او از افرادی صحبت می‌کند که با ناله و نیاز به سوی خدا می‌آیند و می‌خواهند رنج‌های خود را برطرف کنند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که او نمی‌تواند بلا را از خود دور کند، مگر با دعا و نیایش در درگاه الهی، که به نوعی مانند نوشیدن از پیاله‌ای می‌ماند.