شمارهٔ ۲۸۷ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
صاحبا بهر رهی یک قدری می بفرست
نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس
زان می بی‌شر و بی‌شور که بی‌سیمان را
ساغر او کف دستست وصراحی کریاس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از دوستانش می‌خواهد که به هر طریقی مقداری می بفرستند، اما به جای می با ارزش و مخصوص، از نوعی می بی‌کیفیت و بی‌طعم صحبت می‌کند که به راحتی در دست گرفته می‌شود. به عبارت دیگر، او به دنبال چیزی ساده و بی‌ادعاست و به نوعی بی‌توجهی به کیفیت و ارزش‌های عمیق‌تر اشاره دارد.