شمارهٔ ۲۹۲ - در هجو صلاح صالحی انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به قدرت فریبندگی و جذابیت کسی اشاره می‌کند که می‌تواند دیگران را با تدبیری هنرمندانه و نیرنگ‌هایش متقاعد کند. او به توانایی این شخص در تاثیرگذاری بر روح و دل دیگران به ویژه بر حوا و آدم اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر این دو شخصیت از نو زنده شوند، این فرد می‌تواند حوا را به سمت ابلیس جذب کند. این ابیات به مفاهیم فریب، وسوسه و تمایل به گمراهی اشاره دارد.