شمارهٔ ۳۱۳ - در مطایبه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هرکه مخلوق را کند خدمت
چون بود حر و فاضل و مرزوق
عمر باید که بگذراند خوش
پیش مخلوق با می و معشوق
پس از این در تهی نیاید نیز
از زر و جامه کیسه و صندوق
چون ز خدمت به کف نیاید این
... خر در ... زن مخلوق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر میگوید هر کسی که به مخلوق خدمت کند، ارزشمند و مورد تقدیر خواهد بود. عمر باید به خوشی گذرانده شود و با عشق و شادابی در کنار دیگران زندگی کرد. پس از مرگ، کسی به ثروت و داراییهای مادی نیاز ندارد و این چیزها همراه او نمیآید. در نهایت، خدمت به دیگران ارزش واقعی زندگی است.